Maður er fljótur að gleyma þessu blessaða bloggi, enda mest samskipti í gegnum facebook nú á dögum, en ég hendi inn einni færslu núna.
Já lífið heldur áfram með litlu skvísunni okkar. Hún var farin að vaka svo til allar nætur og algengt að við sofnuðum ekki fyrr en um 4-5 á næturnar. Við gerðum það sem við gátum og sváfum á daginn í staðinn, það var ekki fyrr en um 2 mán sem barnið fór að sofa á næturnar, en vaknaði alltaf á 2-3 tíma fresti. En það var engin leið að fá hana til að sofa í rúminu sínu. En í staðinn fór hún að vaka á daginn, svaf ekki nema 10-20 mín 3-4 sinnum yfir daginn (frá 9 - 23), hún var auðvitað alltaf pirruð greyið og þreytt. Engin ástæða fannst, ekkert í eyrunum og hún alveg hraust. En hún var komin með bakflæði og sett á Gaviscon, sem hjálpaði henni mikið. En það lagaði ekki svefninn. Ég viðurkenni það fúslega að það er ofsalega erfitt að hafa barn á handleggnum allan daginn endalaust.
Við tókum þá ákvörðun að flytja upp á gamla varnarsvæðið, Ásbrú, reyn að spara pening í ódýrri leigu. Það fer vel um okkur hér, enda íbúðirnar risastórar, en við erum á 2. hæð, ætlum að reyna að komast á jarðhæð svo hægt sé að fara út að labba með vagninn.
Alís fór að sofa á daginn um 4 mán. en var samt með vesen á næturnar þangað til um 6 1/2 mánaða. Við fórum með hana til svefnráðgjafa, sem hjálpaði mikið, en lagaði ekki svefnvandamálin hennar. Í 6 mán skoðuninni var skrifaða upp á Zantac við bakflæðinu, sem er sterkara og viðbjóðslegt á bragðið. Í þeirri skoðun sagði læknirinn að hún sé alla vega mánuði á undan í þroska, ef ekki meira, við erum auðvitað rosalega stolt af henni.
4 mán velti Alís Ylfa sér á magann í fyrsta skiptið, og hefur ekki stoppað ;)
5 mán sat hún alveg sjálf, soldið völt ennþá. Á sama tíma hafa hljóðin tekið miklum breytingum og hún æfir mikið að tala og skrækja.
Nú er hún 7 mán og aaaaalveg að fara skríða. Fer upp á 4 fætur og ruggar sér eins mikið og hún getur (á kvöldin í rúminu er notað mikið í svona æfingar). Hún er farin að snúa sér í hringi á rassinum, dugleg að toga sig í hringi á maganum og er farin að ferðast mikið um.
Zantacið hefur haft þau áhrif að eftir þessar 2 vikur sem tók lyfið að ná fullri virkni höfum við séð mikla breytingu á svefninum, nú er hann orðinn góður, og vonandi helst það.
Takk í bili :D

Þegar síðasta færsla var skrifuð liðu bara 2 vikur og þá var litla stelpan mín fædd. Það gerðist nú ekki mikið áður, ég var orðin ansi þreytt og fannst orðið mjög erfitt að vera ólétt og hugsunin um að það væri rúmlega mánuður eftir var ekkert of góð! En svo fór að ég missti vatnið kl 4 aðfaranótt 29. nóvember. Fyrstu verkir komu um kl 6 og stigmögnuðust þar til kl 15 um daginn, þá fórum við upp á deild og vissum að við myndum ekki fara heim fyrr en barnið væri fætt. Kl 18 fór ég ofan í baðið og voru verkirnir orðnir helvíti vondir. Við tóku 4 tímar að reyna að anda sig í gegnum verkina og halda þeirri hugsun að eftir hverja hríð væri styttra eftir. Ég reyndi eitthvað að nota glaðloftið en það gerði ekki neitt fyrir mig og ég gafst upp á því. Rembingurinn tók um klukkutíma og stúlkan fæddist kl 21:56 án allra verkjalyfja og fæddist hún í baðinu. Hún tók brjóstið strax og var ofsalega dugleg á því. Hún var 2975 gr (tæpar 12 merkur) og 49 cm, ekkert stór en alveg ofsalega falleg. Við vorum komin heim um kl 16 daginn eftir og við tók að venjast lífinu með litla barninu okkar. Litla stúlkan hefur þurft mikla umönnun og vill helst vera í fanginu á foreldrum sínum. Hún seftur upp í hjá okkur, strax varð það ljóst að henni líður ekki nógu vel ein á næturnar til að ná að sofa almennilega. Síðan kom upp vandamál með loft í maga og var ekki mikið um svefninn á heimilinu. Ótrúlegt en satt þá náði Pétur prófunum þó nýfætt barn væri komið á heimilið. Undirbúningur fyrir jólin voru svo kláruð á sem minnstum tíma og með sem minnstri fyrirhöfn. Það tókst og voru jólin bara alveg frábær hjá okkur. Aðfangadagur var yndislegur, við vorum hjá foreldrum mínum um kvöldið og stelpan svaf svo til allt kvöldið. Við fórum með hana  í jólaboð á jóladag og annan. Síðan tók við undirbúningur fyrir nafnaathöfnina. Hún var nefnd á gamlársdag og var hellingu af fólki viðstatt, þrátt fyrir að vera á dega sem fólk er almennt séð upptekið. Athöfnin var yndisleg, amma mína var veislustrjóri og hélt smá ræðu, mamma og tengdó sáu um matinn og tengdó hélt á henni þegar hún var nefnd. Pabbi minn fékk að segja nafnið og auðvitað var ég farin að grenja þá ;) Alveg yndislegur dagur og var gaman að kveðja árið 2009 með þessum hætti. Já og hún fékk nafnið Alís Ylfa Péturdóttir.

Skrítið að færslan sem sem ég skrifaði á afmælisdaginn minn kom aldrei inn á bloggið, bömmer.
En annars er allt gott að frétta, ég er komin núna 35vikur á leið og komin með stóra bumbu og orðin ansi þreytt ef ég á að vera hreinskilin. Þetta tekur soldið á svona í lokin. Við Pétur erum núna búin að breyta heima til að koma öllum barnahúsgögnunum fyrir og förum að sækja það allt um helgina. Þá fer ég að þvo og ganga frá fötum og þá er allt bara að verða tilbúið. Ég þarf bara að fara að kaupa ýmsa smáhluti, bleyjur og þannig dót. Nú fer hreiðurgerð og jólastúss að vera á sama tíma, þannig að ég er byrjuð að hlusta á jólalög og farin að taka í gegn skápa til að hafa allt hreint og fínt. Nú fer ég líka að huga að því að koma jólaskrautinu upp þar sem það verður alltaf erfiðara og erfiðara að gera nokkuð.
Við hjónin erum orðin spennt fyrir frumburðinum, okkur hlakkar mikið til að hitta þetta kríli sem allt er farið að snúast um. Meðgangan hefur gengið alveg ofsalega vel, ekki lent í neinu veseni, það eina er að ég er með verki í grindinni og núna í lokin er komin þrýstingur á lífbeinið þar sem stelpan er skorðuð og farin bora sér niður í grindina. Síðan er orðið soldið erfitt að sofa, ég er lengi að sofna og er auðvitað alltaf að vakna til að pissa, sem er orðið ofsalega þreytandi!
En þetta er nóg í bili.

Jæja þá er maður bara orðin 27 ára, uss verða eldgömul  Reyndar finnst mér alltaf eins og ég sé svona 19-20 ára, finnst ég bara algjör krakki ennþá. Samt erum við Pétur að verða foreldrar fljótlega, soldið skrítið þegar maður er svona "ungur" í anda.
Annars hef ég það bara fínt meðgangan gengur vel, grindin er ennþá soldið slæm, en samt lifi ég það alveg. Ég get nú ekki kvartað mikið, maður bara getur verið þakklátur fyrir hversu lítið vesen hefur verið. Við Pétur erum byrjuð á námskeiði sem heitir Undirbúningur fæðingar. Fyrsti tíminn búinn og var bara fínt, reyndar var ekkert sem kom fram sem ég hef ekki lesið annars staðar en þetta var samt fróðlegt. Gott fyrir Pétur að fá svona undirbúning enda erfitt fyrir hann að gera sér í hugarlund um hvernig þetta virkar allt saman. Honum fannst bara gaman. Við förum svo á mánudaginn í tíma 2 og síðasti tíminn er svo í vikunni og þá fáum við að skoða Hreiðrið og Fæðingarganginn, ég hlakka mikið til að sjá þessar stofur sem maður heyrir svo mikið um.
Ég er komin yfir 30 vikur (7.5 mánuður) og er nú farið að styttast. Stelpan er dugleg að hreyfa sig, þó plássið sé farið að minka og liggur hún ennþá á þverlegu, ég vona að hún snúi sé áður en plássið klárast

Nóg í bili

Bara ekki búin að blogga í 10 vikur!! Ekki að standa mig, en svona er þetta þegar maður fær sér Facebook, þá lognast bloggið út af, það eru svo til allir inni á þessu blessaða fési.
Alla vega, ég hef það bara fínt, barnið stækkar og dafnar vel. Komin 28 vikur (7 mánuði) Við fórum í 20 v sónarinn sem var ofsalega gaman. Auðvitað er þetta stelpa eins og við Pétur vorum nú búin að ákveða, eða réttara sagt við fundum það á okkur. Við erum búin að fá helling lánað af fötum og dóti sem er æðislegt.
Ég er semsagt komin inn á síðasta þriðjung meðgöngunnar og eru lífslíkur barnsins orðnar mjög góðar og aukast alltaf með hverri vikunni. Núna er í raun ekki mikið að gera nema barnið er að fitna (og alveg helling) og lungun eru að þroskast, það er helsta vandamál fyrirbura. Litla krúttið er ofsalega dugleg að hreyfa sig, ég má ekki liggja á vinstri hlið á næturnar, þá byrjar hún að spyrna sér í magann og djöflast :þ
Annars er nú kannski ekki miki að gerast hjá okkur hjónum, Pétur er byrjaður í ensku í HÍ og gengur vel, hann fílar sig vel þar. Ég er bara ennþá að vinna og sé nú bara eftir því að vera ekki í skóla, langar það voðalega mikið :( en það hefði reyndar ekki verið sniðugt svona að eiga þá á hættu að fæða í prófunum og vera með ungabarn á nýrri önn, ekki kannski sniðugt.
Nóg í bili ;)

Jæja þá er ég komin 18 vikur og einhverja 2 daga ca. Mér líður bara ágætlega, er með smá verki í grindinni og á erfitt með að labba mikið en þetta vonandi er bara grindin að laga sig að breyttum aðstæðum og vonandi ekki grindagliðnun. Ég nota snúningslak frá mömmu á næturnar og finnst það rosalega gott og svo er bara að sjá til hvort ég þurfi að fara í nálastungur eða nudd eða eitthvað út af grindinni. Ég er því miður enn þá ansi þreytt, en ég vona að orkan fari að koma smátt og smátt, ég legg mig ekki oft á daginn en það kemur fyrir, svo er það kannski ekki skrítið þar sem ég vakna 2-4 sinnum á nóttu annað hvort til að pissa eða til að snúa mér, þannig hefur það verið bara 4 mánuði, þannig að það er svo sem ekki skrítið að ég þurfi stundum að sofa smá á daginn. Annars er nú ekki mikið að gerast, ég hef ekki fundið nein afgerandi spörk ennþá, oft þykist ég finna en ég held að ég sé bara að ímynda mér það, enda er mig farið að langa að finna fyrir krílinu meira, enda stutt í að meðgangan sé bara hálfnuð  
Garpur, hvolpurinn hjá mömmu og pabba er þvílíkur orkubolti og hagar sér stundum svo illa, en það voðalega gaman að honum greyinu. Grettir og Grímur (kettirnir) þola hann svona rétt svo og er fegnir því að hann fái ekki að vera í allri íbúðinni (mamma og pabbi skiptu upp með hvolpagrindum). Hrafnhildur systir er svo komin heim frá útlöndum og Grímur greyið var alveg agalega fegin að fá hana heim, og sennilega mun honum fara að líða betur þegar hún er heima.
Pétur greyið náði sé í smá pest og var veikur í 3 daga, svaka kvef og hálsbólga með smá hita, en hann er orðinn góður núna og fer nú sennilega í vinnuna á morgun, ég slapp alveg sem betur fer, en þar sem ég er búin að vera kvefuð í að virðist mörg ár þá bíttar það ekki neinu máli þó ein kvefpestin komi á heimilið í viðbót  Jæja nóg í bili

Jæja þá er ég komin 16 vikur, á 15 viku hvarf ógleðin bara alveg, það var nú gaman! Var alveg komin með nóg af því. Sónarinn á 12 viku gekk voðalega vel og allt leit mjög vel út og ég er sett í kringum 17 des. Ef barnið kemur fyrir jól þá er ég ánægð þar sem ég er svo mikið jólabarn vil ég endilega ná að halda jól og að barnið  muni ekki eiga afmæli á jólunum, þá er hætta á að það fari lítið fyrir afmælisveislum og svoleiðis. En mér líður bara fínt, er því miður ennþá þreytt, en er hætt að leggja mig á daginn, nema eftir eitthvað voðalega mikið, eins og ferð í húsdýragarðinn eða Kringluferð, þá er ég ofsalega þreytt daginn eftir. Allt gengur vel, ljósmóðirin er ánægð með mig og ég hef meira að segja lést sem er bara fínt, má nú alveg við því en er ekki að reyna neitt meðvitað að léttast, ég bara reyni að borða hollt, en ég á erfitt með að hreyfa mig mikið þar sem þreytan er of mikil ennþá. En ég stefni að smá sundi þegar það lagast, sem er nú að gerast hægt og rólega. Í síðustu skoðun hjá ljósmóður hlustaði hún á hjartsláttinn hjá Krílrík og krúttið var greinilega ekki í stuði, það var bara sparkað í tækið og spyrnti sér í burtu þannig að hún þurfti sífellt að elta  og finna aftur hjartsláttinn.
Krílríkur er litla greyið kallað, ég nenni ekki alltaf að nota "barnið, fóstrið, baunin o.fl." En við vitum ekki ennþá hvort kynið þetta er. Krílríkur er nafnið á sæta hundinum í Ástrík og Steinrík. Öll fjölskyldan mín er ofsalega spennt fyrir þessu, pabbi sennilega manna mest og með soldið rómantískan blæ yfir þessu öllu saman. En mamma og systur mínar eru ekkert síður spenntar fyrir Krílrík litla. Spurning hvort greyið verði eins og Hrafnhildur systir, sem var með eindæmum erfitt barn, eða ég sem var bara voðalega róleg.
Mamma og pabbi voru að fá sér hvolp núna í byrjun júlí, hann fékk nafnið Garpur, svona í stíl við kettina Gretti og Grím. Hann er íslenskur hundur, eitthvað örlítið blandaður en ofsalega sætur. Við Pétur kítkum daginn sem hann kom heim og virtist allt ætla ganga vel, Grettir kisa sýndi honum mikinn áhuga og elti hann útum allt að fylgast með, en það er nú eðlilegt, hann mun sennilega taka honum bara sennilega leika við hann í framtíðinni. Grímur (sem er mun stærri af þeim köttunum) var frekar hræddur, hann faldi sig en samt ekki undir rúmi eins og allir voru með áhyggjur af, að hann hyrfi undir rúm og sæist ekki meir, en hann þorði að labba aðeins um og skoða en ekki mikið, þetta kannski hjálpar honum að hætta að vera heigull.

Jæja best að halda áfram að segja eitthvað rugl, já kisurnar hafa það voðalega gott og eru bara fínustu vinkonur, Selene litla er samt oft að pirra Bastet og hún lemur hana hiklaust ef það verður of mikið, þær kúra heldur ekki oft saman, oftast vill Bastet sofa ein eða á okkur Pétri. Selene sefur líka helling á mér þessi dúlla, en þar sem hún stækkar þá er nú erfitt að hafa hana á mér alla nóttina. Hún lendir nú líka í því að bylta sé og rúllar svo bara eitthvað, ég hef vaknað með skott í munninum.  
Mamma fór svo í aðgerð í maí (ég ætla ekki að auglýsa hvaða aðgerð hér) en hún er núna búin að jafna sig bara fínt.
Síðan fórum við Pétur í brúðkaup hjá Kristínu og Trausta, það var alveg yndislegt og bara allt frábært hjá þeim. Skemtum okkur alveg ofsalega vel. Ég var öfundsjúk og vildi bara fara aftur að gifta mig, nema stressið og það sem fylgir er ekkert gaman.
En stærstu fréttirnar eru auðvitað að í byrjun júní fórum við Pétur að segja frá því að ég væri ólétt! Sem er auðvitað bara æðislegt! Við erum svo hamingjusöm með það. Ég hef verið slæm af ógleði og fór ekki út úr húsi ef ég var ekki að vinna, varð að borða mjög reglulega og mátti alls ekki verða svöng, síðan var ég ofsalega þreytt, hef safnað svefni fyrir næstu mánuði, svaf mikið á daginn sem og næturnar. En annars nokkuð hress. Það var erfitt að fara í boð og partý svona þreytt og með ógleðina á fullu og vonandi fyrirgefur fólk mér ef ég hef ekki verið skemmtileg á þessu tímabili

Langt síðan að ég hef bloggað nokkuð, en til hvers að vera að blogga þar sem það eru svo til allir á Facebook og flestir kíkja þar 1 á dag og fá þá að vita hvað sé í gangi hjá manni.
Páskarnir voru nú ekki merkilegir hjá mér í ár, ég var að vinna 4 af 5 dögum og missti svona smá af þeim, nema launaseðillinn var skemmtilegri fyrir vikið. Ég var að vinna með góðum vinkonum mínum og við skemmtum okkur alveg ofsalega vel, spiluðum Trivial Pursuit og þar sem það var ofsalega lítið að gera þá var bara gaman í vinnunni. Apríl leið bara í rólegheitum, Pétur á fullu að vinna með pabba sínum og furðulega mikið að gera miðað við "kreppuna".
Ég get nú sagt að kreppan snertir okkur Pétur ekki mikið, minni peningur á milli handanna bara eins og allir en sem betur fer eigum við ekki íbúð eða bíl á einhverju láni sem sligar mann.
Síðan fórum við 3. maí að sækja nýja kettlinginn okkar, hún fékk nafnið Selene (grískt nafn yfir tunglgyðju). Hún er þrílit og ofsalega mikil frekja. Bastet og Selene eru ofsalega ólíkir karakterar og er voðalega gaman að fylgjast með samskiptum þeirra, Selene var ekki lengi að samþykkja nýja heimilið, svona 3 klukkutíma, fyrsta nóttin leið án neinna vandræða. Eitt pissuslyss daginn eftir en, svo kom ekkert meir.
Bastet greyið fór í ófrjósemisaðgerð snemma í maí, aðgerðin gekk mjög vel, hún var ofsalega sljó og dösuð fyrst eftir á og við urðum að labba á eftir henni og sjá til þess að hún færi sér ekki að voða, hún datt næstum úr glugganum og svonleiðis skemmtilegt. En hún þurfti að vera með skerm um hálsinn í viku til að saumarnir væru í friði, og gekk það bara nokkuð vel, en greyið Bastet var orðin ofsalega þreytt á að vera með skerminn, enda brenglar hann heyrn, þefskyn og sjón hjá henni. Selene var farin að nota skerminn til að hrekkja Bastet, koma svona undan skerminum þannig að Bastet sá hana ekki. Bastet gat ekki labbað almennilega og okkur fannst hún labba eins og risaeðla. En þegar kom að því að taka skerminn brunaði ég með hana til dýralæknis til að láta kíkja á saumana, sem voru rosa fínir þannig að hún losnaði við skerminn, og ég get svo svarið að hún brosti alla leiðina heim frá dýralækninum. Síðan þegar við komum heim var hún svo ánægð og fór fljótlega að leika við Selene, þær eru voðalega mikið í eltinaleik og svona gamnislag, bara eins og kettlingar gera. Allvega skemmta þær sér bara rosalega vel saman.
Bíllinn okkar ákvað að bila og vera með stæla, við héldum að þetta yrði það dýr viðgerð að við gætum alveg eins fengið okkur nýjan bíl, en sem betur fer þá kom í ljós að það var vel hægt að gera við bílinn og ekki nóg með það þá var gert við bílinn á brot af þeim kostnaði sem við héldum að yrði og erum við ofsalega ánægð með það, ekki þurfum við nýjan bíl í bili!
Þetta er nóg í bili, veit ekkert hvort það sé einvher sem mun/sé að lesa þetta en mig langaði ekki að láta þetta blogg deyja alveg.

Jæja við höfðum það rosalega gott á brúðkaupsafmælinu okkar, Pétur gaf með smá gjöf, hann greyið fékk ekki neina gjöf, en ég eldaði góðan mat og bakað fyrir hann köku. Ég var að vinna þann daginn þannig að við áttum ekki allan daginn fyrir okkur, en það svo sem skipti ekki miklu máli. Síðustu dagar hafa verið ágætir fyrir utan pestar á heimilinu, Pétur náði sér í einhverja pestina sem ég fékk svo. Síðan fékk ég einhverja magakveisuna í fyrradag en er ágæt í dag.
Bastet hefur það voðalega gott og er orðin svo stór, enda stutt í að hún verði eins árs og þarf af leiðandi fullorðin. Hún er samt ekkert að slaka á leikgleðinni sinni sem er náttúrulega skemmtilegt en stundum pínu þreytandi